เสบียง(ที่เคียง)บุญ

เป็นคนชอบสัตว์ทุกชนิด และรักสัตว์มาตั้งแต่เด็ก คิดว่าทุกชีวิตบนโลกนี้ควรมีที่ยืน ไม่ใช่เฉพาะคน แต่ควรเป็นสัตว์ด้วย เพราะทุกชีวิตมีค่าเท่ากับหนึ่งชีวิต แต่ตอนนี้กลายเป็นสัตว์โดนรุกล้ำพื้นที่ ไม่มีที่อยู่อาศัย อดอยากอาหาร โดนแย่งชิงทรัพยากรจากมนุษย์ไปเกือบหมด

Continue reading

จากชีวิตที่ติดลบ


ผมเกิดในบ้านที่มีฐานะค่อนข้างดี พ่อกับแม่มีร้านขายเสื้อที่ตลาดประตูน้ำ มีลูกจ้าง มีพี่เลี้ยงคอยดูแล…จนอายุห้าขวบ มรสุมชีวิตลูกใหญ่ก็พัดเข้ามาทำลายครอบครัวเรา พ่อติดเหล้ามาก และมีผู้หญิงคนใหม่ พ่อกับแม่ก็ทะเลาะกันบ่อยขึ้นและรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดพ่อกับแม่ก็หย่าร้างกัน

Continue reading

วิชาการที่ย่อยง่าย

… จริงๆแล้วการเลือกเรียนเฉพาะทางของหมอแต่ละคนจะมีเหตุผลหลากหลายอยู่เหมือนกัน หลักๆ จะมีสองแบบ คือ เลือกเพราะ “ชอบสาขานี้” หรืออีกแบบ คือ เลือกเพราะ “ไม่ชอบสาขาอื่น” …สำหรับหมอ (หมอเมษ์) เลือกเรียนทางด้านสูตินรีเวชเพราะว่า ชอบการผ่าตัด แต่คิดว่าเรียนศัลยกรรมก็อาจจะหนักเกินไป เพราะต้องผ่าได้ทุกระบบทั้งผู้ชายและผู้หญิง รวมถึงผู้ป่วยอุบัติเหตุด้วย ในขณะที่สูตินรีเวช จะเฉพาะเจาะจงกว่า คือ ดูแลเฉพาะผู้หญิง และผ่าตัดเฉพาะระบบสืบพันธุ์สตรี

Continue reading

Dream Needs Action

อย่างเราเนี่ยจัดว่าอยู่ใน Worst Case Scenario คือ เรียนไม่เก่ง บ้านไม่มีเงินส่งไปไหน เรื่องดวงนี่ไม่ต้องพูดอะไร ที่มีอย่างเดียว คือ “ใจ” จริงๆ

Continue reading

ชีวิตเมื่อติดปีก

เรียนจบเภสัชฯมา สอบได้ใบประกอบวิชาชีพแล้ว แต่ตอนนั้นที่บ้านมีหนี้สินมากพอสมควร จึงตัดสินใจมาเป็นแอร์ เพราะอยากมีเงินเยอะๆมาช่วยที่บ้าน ก็บินกับกัลฟแอร์ ที่บาห์เรน 1 ปี จากนั้นออกไป แล้วก็กลับมาเป็นแอร์อีกครั้งหนึ่งที่เอทิฮัด เบสอยู่ที่อาบูดาบี สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ตอนนี้บินมาร่วม 10 ปีพอดี

Continue reading

อาชีพทหาร ทหารอาชีพ

ปัจจุบันเป็นผู้บังคับกองร้อยปืนเล็กที่ 2 กองพันทหารราบที่ 8(ค่ายกรมหลวงสงขลานครินทร์) ตอนนี้ออกราชการอยู่ที่ อำเภอเมือง จ.นราธิวาส ก่อนหน้านี้ (ตั้งแต่ปี 2555) เคยอยู่ที่ อำเภอสายบุรี และอำเภอตากใบ ซึ่งวาระอยู่อีกไม่ต่ำกว่า 8 ปี และบอกไม่ได้ว่าจะได้ประจำอยู่ที่เดิมหรือไม่ แล้วแต่คำสั่งว่าจะถูกย้ายไปไหน

Continue reading

ความเป็นแม่…แม้ห่างไกล

ทำงานรับราชครู ที่จังหวัดระยอง… ตอนที่ท้องใหม่ๆ ก็ตั้งใจจะหาพี่เลี้ยงมาช่วย เพราะตัวเองต้องกลับไปทำงาน แต่ผ่านไปหลายเดือน ก็ยังหาพี่เลี้ยง(ที่ดีและไว้ใจ)ไม่ได้ ประกอบกับครอบครัวที่พัทลุง ก็ยินดีอยากแบ่งเบาภาระ อยากช่วยเอาหลานไปเลี้ยง ตอนนั้นชั่งใจนานมากๆ เพราะไม่อยากห่างลูกเลย ถ้าฝากลูกไว้กับที่บ้าน โอกาสจะไปเยี่ยมคงนานๆครั้ง เพราะไกลกันมาก คงทำใจห่างลูกไม่ได้แน่ๆ

Continue reading

เรือจ้างข้างฝั่ง

จบอักษรศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับ 2) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาวิชาภาษาสเปน หลังเรียนจบก็ไม่มีคำว่าครูอยู่ในความคิดเลย เพราะเราเห็นพ่อแม่เราซึ่งเป็นครูทั้งคู่ กลับถึงบ้านก็มืดค่ำย่ำฆ้อง ท่านทั้งสองทำงานหนักมาก ตอนนั้นก็ไม่เข้าใจว่าทำไม การเป็น “ครู” ต้องทุ่มเทอะไรขนาดนี้

Continue reading

โดดเด่นแต่โดดเดี่ยว

อย่าว่าแต่จะมีเงินซื้อหนังสือเลย รองเท้าก็ไม่มีจะใส่ ต้องเดินเท้าเปล่าไปเรียน ฝนตกก็เปียกเพราะที่บ้านไม่มีแม้กระทั่งเงินซื้อร่ม ไม่ต้องถามถึง ชุดนักเรียน เครื่องเขียน ก็ล้วนเป็นมรดกจากรุ่นพี่ๆทั้งนั้น

อาชีพที่ไม่มีตัวตน

“นักเทคนิคการแพทย์” ตอนแรกนึกว่าเป็นช่างซ่อมเครื่องมือแพทย์ครับ อาจารย์แนะแนวบอก 555 แต่จริงๆคือ ผู้ที่ตรวจเลือด ปัสสาวะ อุจจาระ เสมหะ น้ำลาย น้ำไขสันหลัง อสุจิ ตลอดจนทุกสิ่งอย่างที่เรียกว่าสารคัดหลั่ง เมื่อตรวจเสร็จก็จะรายงานผลการตรวจไปยังแพทย์เพื่อทำการรักษาผู้ป่วยอย่าง ตรงจุดนั่นเอง ผมเชื่อว่า “เบื้องหลังของแพทย์ที่เก่งที่สุด ย่อมต้องอาศัยนักเทคนิคการแพทย์ที่เก่งที่สุดด้วยเช่นกัน” และเหตุการณ์ที่ประทับใจที่สุดตั้งแต่ทำงานมา คือการหาพยาธิในอุจจาระ…มันเป็นสิ่งติดแน่นฝังใจ จำได้ไม่รู้ลืม…

Continue reading